Ömer Erdem’in Kör’ünde Sessiz Bir Çığlık

Bir sokak düşünün; dar, tozlu, kalabalık. Her köşesinde bir hayat, her adımda bir hikâye. Ömer Erdem, Kör adlı kitabında, işte bu sokakların, bu hayatların nabzını tutuyor. “Kuş Bakışı” şiirinde tekrar ediyor: “Geldi vakti görmenin / geldi vakti görmenin / geldi vakti görmenin.” Bu sözler, sadece bir ritim ya da estetik bir tekrar değil; bir çağrı, bir uyarı. Sanki şair, bize gözlerimizi açmamızı, etrafımızdaki körlüğü silkip atmamızı söylüyor. Ama nasıl bir körlük bu? Sadece gözlerin görmemesi değil; kalbin, aklın, vicdanın görememesi. Bireyin kendi yolunda kaybolması, toplumun hakikati es geçmesi. Erdem, bu dizelerle hem kendi iç yolculuğuna ayna tutuyor hem de toplumu sarsıyor: “Farklı bakmayı öğrenin, uyanın!”