Güneş
Işık saçar, ısıtır yüreği,
Gün doğar, siler geceyi,
Her sabah başka bir gerçekliği,
Çığlıklarını kalplerine gömenlerin tamamı hep aynı şarkılar söylenir
Azezli kuşların yürekleri son hızla çarparken, evet bu böyledir.
Taze barut kokuları arasında kuşlar havalanır
O kuşların kanatlarından yükselen bir ömrün en şiddetli yasına
Zamanı dondursak, kendimizi unutmasak, elimizi uzatsak bile; öyle uzak
öyle uzak ki, belki ona hiç dokunamayacak olmak!
Kan umut, dört duvar, toz duman